ഒരേ ആകാശം, പല കലണ്ടറുകൾ: കേരളം മുതൽ നേപ്പാൾ, കംബോഡിയ വരെ.

ഒരേ ആകാശം, പല കലണ്ടറുകൾ
ചിങ്ങം മുതൽ കർക്കടകം വരെ ഏഷ്യൻ കാലഗണനയുടെ സാംസ്കാരിക യാത്ര

കേരളത്തിൽ ചിങ്ങം പിറക്കുമ്പോൾ മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ വർഷം തുടങ്ങുന്നു. ഓണം വരുന്നു. വയലുകളും കൃഷിയും പ്രകൃതിയും പുതിയൊരു കാലത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചിങ്ങം ഒരു മാസം മാത്രമല്ല; മലയാളിയുടെ സംസ്കാരത്തിൽ അതിന് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

എന്നാൽ ചിങ്ങം, കന്നി, തുലാം, വൃശ്ചികം, ധനു, മകരം, കുംഭം, മീനം, മേടം, ഇടവം, മിഥുനം, കർക്കടകം എന്നിങ്ങനെ നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന മാസപ്പേരുകൾ കേരളത്തിൻ്റെ  മാത്രം പ്രത്യേകതയല്ല.

ഇവയുടെ പിന്നിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു വലിയ ഏഷ്യൻ കാലഗണനാ പാരമ്പര്യമുണ്ട്.
അതിൻ്റെ വേരുകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം നമുക്ക് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കണം.

സൂര്യനെ നോക്കി മാസം അളന്ന മനുഷ്യർ

പഴയ മനുഷ്യന് ഘടികാരമോ കലണ്ടറോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ആകാശമുണ്ടായിരുന്നു.സൂര്യൻ്റെ സഞ്ചാരം, ചന്ദ്രൻ്റെ വളർച്ചയും ക്ഷയവും, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനം, മഴയുടെ വരവ്, തണുപ്പിൻ്റെ തുടക്കം, കൃഷിയുടെ കാലം—ഇവയെല്ലാം നോക്കിയാണ് മനുഷ്യൻ സമയം അളക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

സൂര്യൻ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ആകാശത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതായി പുരാതന ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ നിരീക്ഷിച്ചു. ആ പാതയെ പന്ത്രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചാണ് പിന്നീട് "രാശിചക്രം" രൂപപ്പെട്ടത്.മേടം, ഇടവം, മിഥുനം, കർക്കടകം, ചിങ്ങം, കന്നി, തുലാം, വൃശ്ചികം, ധനു, മകരം, കുംഭം, മീനം.ഇവയാണ് ആ പന്ത്രണ്ട് രാശികൾ.

കേരളത്തിലെ മാസപ്പേരുകളുമായി അതിന് നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം കാണാം. ഉദാഹരണത്തിന് സൂര്യൻ ചിങ്ങരാശിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന കാലം ചിങ്ങമാസത്തിൻ്റെ തുടക്കമാകുന്നു. അതുപോലെ കർക്കടകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ കർക്കടകമാസം ആരംഭിക്കുന്നു.അതായത് മലയാളമാസങ്ങളുടെ പേരുകൾ അടിസ്ഥാനപരമായി "രാശി"കളിൽ നിന്നാണ് വന്നത്.

 കഥ കേരളത്തിൻ്റെ അതിർത്തി കടക്കുന്നത്  ഇവിടെയാണ്.

നേപ്പാളിലും ഈ പേരുകളുടെ ബന്ധുക്കളുണ്ട്. നേപ്പാളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന പരമ്പരാഗത കലണ്ടറാണ് "വിക്രമ സംവത്". അതിലെ മാസങ്ങൾ ബൈശാഖ, ജ്യേഷ്ഠ, ആഷാഢ, ശ്രാവൺ, ഭാദ്ര, ആശ്വിൻ, കാർത്തിക, മംഗ്സിർ, പൗഷ, മാഘ, ഫാൽഗുണ, ചൈത്ര എന്നിങ്ങനെയാണ്.ഇവ മലയാളമാസങ്ങളുടെ പേരുകൾ പോലെയല്ലെന്ന് ആദ്യം തോന്നും.പക്ഷേ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ബന്ധം കാണാം.

ഭാദ്രപദം, ആശ്വിനം, കാർത്തികം, മാഘം, ഫാൽഗുണം, ചൈത്രം തുടങ്ങിയ പേരുകൾ ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ വിവിധ കലണ്ടറുകളിൽ പല രൂപത്തിൽ കാണാം. മലയാളത്തിലെ ചിങ്ങം–കന്നി–തുലാം എന്ന നിരയും നേപ്പാളിലെ ഭാദ്ര–ആശ്വിൻ–കാർത്തിക എന്ന നിരയും ഒരേ കലണ്ടറല്ല. അവയുടെ മാസങ്ങൾ ഒരേ തീയതിയിൽ ആരംഭിക്കുന്നുമില്ല.

എന്നാൽ രാശികൾ എല്ലാം, മേഷം,വൃഷഭ,മിഥുന,കർക്ക,സിംഹ,കന്യാ,തുലാ,വൃശ്ചിക,ധനു,മകര,കുംഭ,മീന...എന്നിങ്ങനെ നമ്മുടേത് പോലെ തന്നെയാണ്.

എങ്കിലും അവയുടെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന വലിയ ജ്യോതിശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യത്തിൽ പരസ്പരബന്ധമുണ്ട്.
ഇതിൽ  ഒരു പ്രധാന കാര്യം നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കണം: ഒരേ വേരിൽ നിന്നുള്ള കലണ്ടറുകൾ പിന്നീട് ഓരോ പ്രദേശത്തും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളായി വളർന്നു.

ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലേക്ക്

ഇന്ത്യയും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയും തമ്മിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി വ്യാപാരബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്ത്യൻ വ്യാപാരികൾ കടൽ കടന്ന് ഇന്നത്തെ മ്യാൻമർ, തായ്‌ലൻഡ്, കംബോഡിയ, ലാവോസ്, വിയറ്റ്നാം, ഇന്തോനേഷ്യ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെത്തിയിരുന്നു.അവരോടൊപ്പം കച്ചവടസാധനങ്ങൾ മാത്രമല്ല സഞ്ചരിച്ചത്.ഭാഷയും മതവും കലയും സാഹിത്യവും ഗണിതവും ജ്യോതിശാസ്ത്രവും രാജകീയ ആചാരങ്ങളും കാലഗണനാ രീതികളും ഈ സാംസ്കാരിക ഇടപെടലിൻ്റെ ഭാഗമായി വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെത്തി.

പ്രത്യേകിച്ച് സംസ്കൃതവും ഇന്ത്യൻ ജ്യോതിശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യവും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ പഴയ രാജവംശങ്ങളിലും ബുദ്ധമത സമൂഹങ്ങളിലും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. അതിനാലാണ് കംബോഡിയ, തായ്‌ലൻഡ്, ലാവോസ്, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ പഴയ കാലഗണനാ രീതികളിൽ ഇന്ത്യൻ പാരമ്പര്യത്തിൻ്റെ ചില അടയാളങ്ങൾ കാണുന്നത്.

പക്ഷേ അതിനെ "ഇന്ത്യൻ കലണ്ടർ അവിടെ കൊണ്ടുപോയി അതേപടി ഉപയോഗിച്ചു" എന്ന് പറയുന്നത് തെറ്റായിരിക്കും. അവിടെയെത്തിയ അറിവ് അവിടത്തെ സംസ്കാരവുമായി ചേർന്ന് പുതിയ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.

കംബോഡിയയിലെ കഥ

കംബോഡിയയുടെ പഴയ സംസ്കാരത്തിൽ ഇന്ത്യൻ സ്വാധീനം വളരെ ശക്തമായിരുന്നു.ഖമർ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ഹിന്ദുമതത്തിൻ്റെയും പിന്നീട് ബുദ്ധമതത്തിൻ്റെയും സ്വാധീനം വ്യക്തമായി കാണാം. സംസ്കൃത ഭാഷയും ഇന്ത്യൻ പുരാണങ്ങളും രാജകീയ ആശയങ്ങളും ജ്യോതിശാസ്ത്രവും അവിടെയെത്തി.

കാലഗണനയിലും അതിൻ്റെ സ്വാധീനം ഉണ്ടായി.കംബോഡിയയിലെ പരമ്പരാഗത കലണ്ടർ ഇന്ത്യൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ചില ആശയങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചെങ്കിലും അത് ഒരു സ്വതന്ത്ര ഖമർ പാരമ്പര്യമായി വളർന്നു.അതിനാൽ കേരളത്തിലെ ചിങ്ങമാസത്തെയും കംബോഡിയയിലെ ഒരു മാസത്തെയും നേരിട്ട് തുലനം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ ശരിയായ സമീപനം ,രണ്ടിനും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ച ചില പഴയ ജ്യോതിശാസ്ത്ര ആശയങ്ങൾക്ക് പൊതുവായ സാംസ്കാരിക വേരുകളുണ്ട് എന്ന് മനസിലാക്കലാണ്.

തായ്‌ലൻഡും ലാവോസും മ്യാൻമറും

ഇതേ കഥ തായ്‌ലൻഡിലും ലാവോസിലും മ്യാൻമറിലും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ കാണാം.പ്രത്യേകിച്ച് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ Theravada ബുദ്ധമത പാരമ്പര്യവുമായി കാലഗണനയ്ക്ക് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.ഇന്ത്യൻ ജ്യോതിശാസ്ത്ര ആശയങ്ങളും ബുദ്ധമത പാരമ്പര്യവും പ്രാദേശിക കൃഷിരീതികളും ഋതുക്കളും ചേർന്നാണ് അവിടത്തെ കലണ്ടറുകൾ വളർന്നത്.അതുകൊണ്ടാണ് ഈ രാജ്യങ്ങളിൽ പുതുവർഷാഘോഷങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഏപ്രിൽ മാസത്തോടടുത്ത് വരുന്നത്.

തായ്‌ലൻഡിലെ "Songkran", ലാവോസിലെ "Pi Mai", മ്യാൻമറിലെ "Thingyan", കംബോഡിയയിലെ "Khmer New Year"—പേരുകളും ആചാരങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും അവയ്ക്കിടയിൽ ചില സാംസ്കാരിക സാമ്യങ്ങൾ കാണാം.

പുതിയ വർഷത്തെ വരവേൽക്കുക, വെള്ളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആചാരങ്ങൾ, ശുദ്ധീകരണത്തിൻ്റെ പ്രതീകങ്ങൾ, കുടുംബസംഗമം, ക്ഷേത്രസന്ദർശനം—ഇവ പല സ്ഥലങ്ങളിലും കാണാം.ഇവയെല്ലാം ഒരേ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഒരേ സമയത്ത് പിറന്നതാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. എന്നാൽ അവയ്ക്കിടയിലെ ചരിത്രപരമായ സാംസ്കാരിക ബന്ധം നിഷേധിക്കാനും കഴിയില്ല.

 പിന്നെ വിയറ്റ്നാമോ?

ഇവിടെയാണ് കഥ കുറച്ചുകൂടി വ്യത്യസ്തമാകുന്നത്. വിയറ്റ്നാമിൻ്റെ പരമ്പരാഗത കലണ്ടർ പ്രധാനമായും ചൈനീസ് കാലഗണനാ പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.ചന്ദ്രൻ്റെയും സൂര്യൻ്റെയും ചലനങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് പരിഗണിക്കുന്ന ഒരു "lunisolar" സംവിധാനമാണ് അതിൻ്റെ അടിസ്ഥാനം.

വിയറ്റ്നാമിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പുതുവർഷാഘോഷമായ "Tết " അതിൻ്റെ ഏറ്റവും പരിചിതമായ ഉദാഹരണമാണ്. അതിനാൽ വിയറ്റ്നാമിനെ മലയാളത്തിലെ ചിങ്ങം–കർക്കടകം പാരമ്പര്യത്തിൻ്റെ നേരിട്ടുള്ള ബന്ധുവായി കാണുന്നത് ശരിയല്ല. പക്ഷേ മറ്റൊരു വലിയ സാമ്യം അവിടെയും ഉണ്ട്.

അവിടെയും മനുഷ്യർ കാലത്തെ അളന്നത് പ്രകൃതിയെ നോക്കിയാണ്.

സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, മഴ, ഋതുക്കൾ, കൃഷി—ഇവ തന്നെയാണ് അവിടെയും കലണ്ടറിൻ്റെ പിന്നിലെ അടിസ്ഥാന യാഥാർഥ്യങ്ങൾ.

അപ്പോൾ എന്താണ് യഥാർത്ഥ സാമ്യം?

കേരളം, നേപ്പാൾ, കംബോഡിയ, തായ്‌ലൻഡ്, ലാവോസ്, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ പഴയ കലണ്ടറുകൾ എടുത്തുവെച്ചാൽ അവയിൽ ചില പേരുകളും രീതികളും പരസ്പരം ബന്ധമുള്ളതായി കാണാം.

അതിൻ്റെ കാരണം ഒരു "ഒറ്റ കലണ്ടർ" ആയിരുന്നില്ല.മറിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ഏഷ്യയിൽ നടന്ന  മനുഷ്യരുടെ സഞ്ചാരവും വ്യാപാരവും മതപരമായ ഇടപെടലുകളും അറിവിൻ്റെ കൈമാറ്റവുമാണ്.

ഒരു വ്യാപാരി ഒരു തുറമുഖത്ത് എത്തുന്നു.അവനോടൊപ്പം ഒരു പുതിയ ഭാഷ വരുന്നു.

ഒരു സന്യാസി മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് പോകുന്നു. അവനോടൊപ്പം ഒരു മതപാരമ്പര്യം പോകുന്നു.

ഒരു ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് എത്തുന്നു. അവനോടൊപ്പം ആകാശത്തെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന  ഒരു രീതി എത്തുന്നു.

അങ്ങനെ അറിവ് യാത്ര ചെയ്യുന്നു.പക്ഷേ അത് എത്തിയ സ്ഥലത്ത് അതേപടി തുടരുന്നില്ല.പ്രാദേശിക സമൂഹം അതിനെ സ്വന്തം ജീവിതവുമായി ചേർത്ത് മാറ്റുന്നു.

ചിങ്ങം ഇതിൽ എവിടെയാണ്?

ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ കേരളത്തിലെ ചിങ്ങത്തിന് പ്രത്യേകമായ ഒരു ചരിത്രം ഉണ്ട്.ചിങ്ങം രാശിചക്രത്തിലെ ഒരു ഭാഗത്തിൻ്റെ പേരിൽ നിന്നാണ് വന്നതെങ്കിലും ചിങ്ങം 1 മലയാളിയുടെ പുതുവർഷമായി മാറിയത് കേരളത്തിൻ്റെ സ്വന്തം ചരിത്രവികാസത്തിൻ്റെ ഫലമാണ്.

കൊല്ലവർഷത്തിൻ്റെ തുടക്കം ചിങ്ങത്തിലായതും കേരളത്തിൻ്റെ സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ ചിങ്ങത്തിന് ഇത്ര വലിയ സ്ഥാനമുണ്ടായതും കേരളത്തിൻ്റെ മാത്രം  പ്രത്യേകതയാണ്.

അതുകൊണ്ട് ചിങ്ങത്തെ നേപ്പാളിലോ കംബോഡിയയിലോ ഉള്ള ഏതെങ്കിലും മാസവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നത്  ശരിയല്ല. അവരുടെ കലണ്ടറുകൾ തമ്മിൽ ചില ദൂരബന്ധങ്ങളുണ്ട്; പക്ഷേ ഓരോന്നും സ്വന്തം മണ്ണിൽ വളർന്നതാണ്.

ഒരേ ആകാശം, പല സമയങ്ങൾ

ഇതിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാര്യം മറ്റൊന്നാണ്. കേരളത്തിലെ ഒരാൾ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി സൂര്യൻ്റെ സഞ്ചാരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കാലം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നേപ്പാളിലെ ഒരാൾ അതേ ആകാശത്തെ മറ്റൊരു പാരമ്പര്യത്തിലൂടെ വായിച്ചു. കംബോഡിയയിലെ ഖമർ സമൂഹം അതിനെ സ്വന്തം കൃഷിയുടെയും മതത്തിൻ്റെയും ജീവിതത്തിൻ്റെയും ഭാഗമായി മാറ്റി. തായ്‌ലൻഡും ലാവോസും മ്യാൻമറും അതിനെ ബുദ്ധമത പാരമ്പര്യങ്ങളുമായി ചേർത്തു. വിയറ്റ്നാം ചൈനീസ് കാലഗണനയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ സ്വന്തം രീതി വികസിപ്പിച്ചു.

ആകാശം ഒന്നായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കലണ്ടറുകൾ പലതായിരുന്നു.

അതാണ് ഏഷ്യൻ കാലഗണനയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പാഠം.അതിനാൽ ചിങ്ങം മുതൽ കർക്കടകം വരെയുള്ള മലയാളമാസങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ കാണുന്നത് കേരളത്തിൻ്റെ മാത്രം ചരിത്രമല്ല. ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലേക്ക് നീണ്ടുനിന്ന വ്യാപാരത്തിൻ്റെയും സംസ്കാരത്തിൻ്റെയും അറിവിൻ്റെയും യാത്രയുടെ ചില അടയാളങ്ങളും അതിൽ കാണാം.

കലണ്ടർ വെറും തീയതികൾ എണ്ണാനുള്ള ഉപകരണമല്ല. ഒരു സമൂഹം പ്രകൃതിയെയും ആകാശത്തെയും സ്വന്തം ജീവിതത്തെയും എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി എന്നതിൻ്റെ ചരിത്രരേഖ കൂടിയാണ്.